Categories: Novels

by sangemeel

Share

Categories: Novels

by sangemeel

Share

Main Bhanna Dilli Dy Kingry - Mustansar Hussain Tarar - sang-e-meel

Mein BhannaN Dilli De Kingray – Mustansar Hussain Tarar

میں بھناں دلی دے کنگرے (بھگت سنگھ بارے اک ناول) ۔  مستنصر حسین تارڑ

میں سو ورہیاں ِپچھوں اپنے ِپنڈ پرتیاں۔۔

جے بندہ سو ورہیاں بعد اپنے ِپنڈ پرتے، تے پنڈ اینے لمّے وچھوڑے مغروں اوہنوں کیویں پچھان سکدا اے۔۔ اینے بے انت سمے ُکونجاں دیاں ُچپ چپیتیاں ڈاراں ہار اوہدے آسماناں تو لنگھ گئے، تے پنڈ اوہ تے نئیں سی رہیا جیہڑا کدی ہوندا سی۔۔ جے ایدھا مہاندرہ کُجھ دا کُجھ ہوگیا سی تے اوہ آپ وی اوہ نئیں سی رہیا جیہڑا کدی ہوندا سی۔۔

اوہ کچیّاں کندھاں ِجناں دیاں ُتوڑی بھریاں ا ّکھیاں، اوہنوں ویکھ ویکھ نئیں سان رجھدیاں، اوہناں ّاکھیاں وچ زمانیاں دی دُھوڑاں پے گیاں سان، اوہناں وچ اوہدی پچھان دے ِ ّجنے دیوے بلدے سان اوہ سارے ایناں دُھوڑاں نال کدوں دے بجھ گئے سان، تے جدوں اوہ اوہنوں ویکھ ای نئیں سان سکدیاں تے اوہنوں کنج پچھاندیاں۔۔

ناں اوہ ڈھوئے ہوئے ُبوہے رہے جیہڑے اوہنوں ویکھ کے اِک اودری ہوئی ماں دیاں باہواں ہار ُکھل جاندے سان۔۔

تے ناں اوہ باریاں رہیاں جناں دے اوہلے اوہدے ُسہنا پے دیاں ڈنگیاں مٹیاراں جھاتیاں مار دیاں سان۔۔

ناں ای اوہ حویلیاں دے پھاٹک رہے جناں دے ِکل کوکے تے تانبے دے پھل بوٹے چڑھدے سورج دی گلابی رشنائی نال لِشکن لگ پیندے سان تے ناں اوہ کوٹھے رہے جناّں اُتے عشقے دے پلنگ نواڑی چاننیاں راتاں وِچ ڈائے جاندے سان تے ونگاں کھن کھن کھنکدیاں سان۔۔ رات َچنے دی چاننی تے ُپونی ورگا کاں جیاں چاننیاں راتاں۔۔ ناں سکھیاں رل مِل ترنجن وچ بیہہ کے چرخے ڈاہنے تے ناں ایناں چرخیاں دی ُگھوک سُن کے کسے جوگی پہاڑوں اُترنا۔۔ سدا ناں ماپے ُحسن جوانی تے سدا نہ صُحبت یاراں۔

آشنائی دے اوہ را نگلے کھیس زمانیاں نے کدوں دے لویٹ چھڑے تے ہیٹھ الانیاں منجیاں جناں تے َبہن والا چِھلتراں نال وِنیا جاوے۔۔ ہُن ایہہ پنڈ اوہنوں پچھانے کنج، اوہ سبھو کُجھ جہیڑا اوہنوں پچھاندا سی، اوہ ویلے دی دُھوڑ نال کجیا گیا، انّاں ہوگیا۔۔

چلو بنا شک میرا پِنڈ مینوں ناں پچھانے پر میرے اندر ا جیہاں چار شیّاں مڈھ قدیم تو سانبھیاں ہویاں نیں جناں مینوں آپو آپ سدّے گھلنے نیں، سُکھ سنیہڑے گھلنے نیں تے میں پِنڈ نوں پچھان لیناں اے۔۔

اِک چرخہ۔۔ اِک رانگلی مدھانی۔اِک ہتھ دی ّچکی تے۔۔ اِک بیری۔۔ چار سانبھیاں ہوئیاں شیّاں۔۔

اوہ چرخہ۔۔۔۔ میرے وجود اندر ڈَٹھا ہویا اے، اوہدی ہتّھی اُتے جدوں وی یاد دا ہَتھ پیا، اوہ سدراں دی مُٹھ وِچ آگئی تے اوہدے ترکلے وچوں اِک ہوک دی گھوک نے جنم لیناں، اِک سدّا گھلناں۔۔ اوہ چرخہ کتن والی نے ہُن تیکر کِتھے جیوناں سی، اوہدا پُتر بھگت سنگھ ناں جیویا تے اوہ کنج جیوندی رہ جاندی،مینوں دیکھ کے رَجھ جان والی تے میرے نال ای مر گئی سی۔۔ پر اوہدے چرخے دی ُگھوک ساہ لیندی رہی، اوہنوں ایس پِنڈ دیاں گلیاں وِچ سو ورہیاں تُوں شَوکدیاں ہواواں نے اپنے شرلاٹیاں وِچ سانبھی رکھیا۔۔

مینوں اوس چرخے دی ُگھوک دی اڈیک اے۔۔

تے اوہ اِک رانگلی مدہانی۔۔۔ اوہ وی میرے جُسّے دے پسار اندر۔ لکڑ دی چوکی اُتے ِنٹھ کے بیٹھی اُنج دی اُنج اے جیویں سو ورہے پہلاں سی،اوہدیاں وَن سوّنے رنگاں والیاں مُٹھّاں وِچ ہالی وی اوہنوں رڑھکن والے ہتھّاں دی ِنمی ِنمی گرمیش موجود اے۔۔ میرے کَن ترس گئے اوس مدہانی دی شُوکر سنن لئی۔۔ پہلاں اوس شُوکر دی شاں شاں ہنیری وانگ جُھلدی سی، فیرجیوں جیوں رڑھکن نال دُدھ سنگھناں ہوناں، ّمکھن دیاں پُھٹیاں چٹے دوھ وِچ چٹے پُھلاں ہار کھڑن لگ پیندیاں تے مدہانی دی شُوکر دی شاں شاں، گھاں گھاں کرن لگ پیندی جیویں اوہدا َسنگھ بیہہ گیا ہووے، شُوکر ہولی ہوندی جاندی۔۔ تے جیہڑی اوہنوں دیکھ کے رَجھ جاندی سی اوہنے چاٹی وچوں ایہہ اَدھ رڑھکیا کڈھ کے ّچھنے نوں نکونک بھر کے اوہنوں دینا تے کہنا۔۔ اِکو ساہ وچ پی جا، تیرے اندر ایناں زور ّچھلاں مارے گا پئی تُوں نلوے ہار باگھ نوں جپّھا مار کے تھاں مار چھڑیں گا۔۔

اوہنے سرکار دے باگھ نوں جد جپّھا مار کے ادھ مویا کیتا تے ایہہ زور اوسے اَدھ رڑھکے دا سی۔۔

تے اِک ّچکی وی اے میرے وجود اندر۔۔

چکی ِپھردی دیکھ کے نانکؔ دتا رو
دونہوں ُپڑاں وچ آن کے خالی نہ گیا کو

ایہہ چکّی وی چُپ اے۔۔ ایدے دونہوں پُڑ مدتاں توں اپنے پتھر جُسّے ہار انج پتھر ہوچکے نیں جیویں کدی وی اوہناں وچکار کسے نے کنک دے دانیاں دی اِک مُٹھ وی نئیں پائی، کسے نیں ہتّھی تے، ِبینی دا زور پا کے کنک نئیں سی ِپیٹھی۔۔ ُپڑ اِنج پتھر ہوئے پئے سان۔۔

میری اِک سّدر ایہہ وے پئی اِک واری فیر سو ورہیاں ّپچھوں اوہناں موئے ہوئے پتھراں دے ُپڑاں وِچ جان پے جائے تے میرے ّکناں وچ دانے پیٹھن دی واج امرت ہار ڈُلن لگ پئے۔۔

ایہہ عجب گل نئیں پئی پنجاب دی ُکل رہتل اِک ’’ ُمٹھ‘‘ اے۔۔
چرخے دی ہتّھی اُتے اِک ُمٹھ۔۔
مدہانی دیاں ّمٹھاں۔۔
ّچکی دی ُمٹھ۔۔
تے ہل دی ہتھی وی ُمٹھ ۔۔
مینوں اڈیک اے ّچکی دی ُچپ ٹُٹن دی۔۔

تے چوتھی شے، اِک بیری۔۔

میرے جوبن دی اِک بیری، جیہڑا لنگھے وٹّے مارے، ویہڑے وچ لگ گئی وٹیاں دی اِک ڈھیری، اوہ بیری۔۔ اوہدے بیر وی تے سَون دیاں جھڑیاں بعد نکلن والیاں لال ووہٹیاں ہار لال ُسوہے ہوندے سان۔۔ کڑاہ نالوں وَدھ مِٹھے تے پونے ّگنے ہار رَس بھرے تے فیر گلی وچوں لنگھدے لوکی وٹّے کیوں نہ ماردے۔۔ ایس بیری دے ساوے پتر اج وی میرے تن اندر ڈلکاں مار دے نے۔۔ بھنگ دوری وِچ متیئرنال گھوٹی جان آلی ساوی ہار ساوے۔۔ جد جیون دے سبھورُکھاں دے پتر رُتاّں دے عذاباں نال جھڑ موئے ہوئے تدوی ایہہ بیری میرے اندر ہری بھری رہی۔۔ ایدے بیرہالی ّکچے سان جدوں ایناں تیکر میرے مرن دی خبر اپڑی تے ایہہ بُک بُک روئے، ایناں دیاں ّکچیاں تے ساویاں اکھیاں وِچوں ِہنجو ڈُل ڈُل پئے، ڈُلے بیراں دا تے کُجھ نئیں جاندا پر ڈُلے ہنجواں دا کوئی حساب نئیں رہندا، اوہ اِک واری ڈُلے تے ڈُل گئے۔۔

مینوں اڈیک اے اوس بیری دے ساوے پتراں تے بیراں دے سواد دی۔۔ اوہناں دی کچی خشبو دی۔۔

پر ہالی ہر پاسے ُچپ چاں اے۔۔

نہ چرخے دی ُگھوک ، نہ مدہانی دی شُوک، نہ ّچکی دی گونج، نہ بیری دی مہکار۔۔
انج جاپدا اے جیویں ایناں چاراں شیاّں نے ایکا کرلیا اے پئی اساں ُچپ رہناں۔ اُکّا نئیں بولناں تے نہ اپنی خشبو دا ُہلارا گھلناں۔۔ ایہہ اِینیاں مُدتاں َکتھے رہیا اے، سو ورہیاں پچھوں پرتیا اے تے اینوں کیوں اَج تیکر ساڈھی یا د نہ آئی، اینے کدی ساڈھی کیڑ نہ لئی، ساہنوں بُھلیا رہیا،ایدھی سزا ایہو ای اے پئی اَسی ُچپ رہییء، کُجھ نہ کویئے۔۔ ویکھنے آں ایہہ اج ِپنڈ ُنوں کیویں پچھاندا اے۔۔

پر بھگت سنگھ نُوں پکا پِیڈا یقین سی پئی ُچپ دے ایس شیشے وچ دراڑ کدی نہ کدی پینی۔۔ ایناں مینوں سدّا گھلناں، بلاوے، َسہنے تے سندیسے ٹورنے۔۔
تدمیں اپنے ِپنڈ ُنوں پچھانناں۔۔

میں سو ورہیاں پچھوں اپنے ِپنڈ ُنوں پرتیا آں۔۔

Mein BhannaN Dilli De Kingray - Mustansar Hussain Tarar

 

Taken from Mustansar Hussain Tarar’s new upcoming Punjabi Novel “Mein BhannaN Dilli De Kingray – Bhagat Singh Baray ik Novel” – Click to Order online

Related Posts

View More
  • Continue Reading
  • Continue Reading
  • Continue Reading
  • Continue Reading